Και ενώ όλα γύρω μας, σφυρίζουν ότι πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, (στολίσαμε, φτιάξαμε δέντρο -αλλά όχι και διάθεση-) φέτος τα Χριστούγεννα έχουν μια πρωτοτυπία να την πω, ένα νέο αέρα να τον ονοματίσω, πάντως ό,τι χαρακτηρισμό και να τους δώσω, μόνο Χριστούγεννα δε θα είναι. Θα είναι όμως... Χρωστούγεννα. Γιατί όποιος βρει έναν άνθρωπο που να μην χρωστάει, να μου το πει και εμένα. Ρωτήστε τον κύριο στη διπλανή πόρτα, στο αντικρινό πεζούλι, την κυρία που περιμένει στο φανάρι, τον ταξιδιώτη που γκρινιάζει, μπαίνοντας στο ιπτάμενο... Ψάξτε και ρωτήστε καλά. Και αν βρείτε κάποιον στην Ελλάδα που δε θα χρωστάει ούτε ένα ευρώ, ε τότε να τον βάλουμε στα ρεκόρ Γκίνες...
Αφού σκέφτηκα φέτος να μην κάνω λίστα δώρων αλλά λίστα οφειλών. Δε θα λέω, στον Κώστα θα πάρω δώρο μια γραβάτα, στη Σοφία μια κολώνια, αλλά στην εφορία θα πληρώσω τη δεύτερη δόση, στην κάρτα ό,τι μπορώ, στην τράπεζα το δάνειο και στο τέλος θα γράψω ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. Γιατί χρειάζονται χρόνια πολλά, πάρα πολλά για να εξοφλήσω τους λογαριασμούς μου. Θα ακολουθήσω αυτό που με πολύ απλά ελληνικά, μια φίλη μου Ευρωπαία το λέει, προτεραιότητες. Βάλε παιδί μου στη ζωή σου στόχους και προτεραιότητες. Τι προέχει λοιπόν; Να κάνω κάτι για τον εαυτό μου ή να εξοφλώ τις υποχρεώσεις μου; Δικές μου υποχρεώσεις; Όχι βέβαια. Μάλλον κάποιων άλλων είναι οι υποχρεώσεις, που βαφτίστηκαν όμως τα τελευταία χρόνια ολότελα δικές μου. Κάποτε λέγαμε με ένα πλατύ χαμόγελο: «Θα πάρω ένα σπίτι» και τώρα χρησιμοποιούμε το ίδιο ρήμα πάλι, αλλά κάπως... διαφορετικά: «Μη μου το πάρουν το σπίτι, χάθηκα». Και η ζωή συνεχίζεται έτσι. Βάλε λίγο ΕΝΦΙΑ, λίγη ΔΕΗ, λίγο ΟΤΕ και μια μερίδα απ' όλα στο τέσσερα!
Άσε που είμαι καλεσμένη και σε μια γιορτή στην Αθήνα. Και ξέρω πως εκεί που θα πάω, χρωστούν δάνεια, λογαριασμούς και κάρτες. Βρε να μην τους πηγαίνω άδικα λουλούδια και γλυκά. Θα πληρώσω έναν λογαριασμό τους! Θα το βάλω και αυτό στη λίστα των οφειλών μου. Αυτό βρε είναι δώρο!! Κάνω και την καλή την πράξη.
Λοιπόν δεν πάει άλλο. Θα κάνω κλήρωση. Κάτι σαν λοταρία. Δηλαδή θα μπω στη ρύθμιση αλλά θα βγω από το γυμναστήριο. Θα πληρώσω το Super Market αλλά θα αφήσω ακούρευτα τα μαλλιά μου. Όσο για τους άντρες, αυτό το τελευταίο με τις τρίχες το κάνουν ήδη. Έχουν γίνει όλοι μουσάτοι. Τα ξυραφάκια έγιναν ξαφνικά είδος πολυτελείας. Θα ξυριστούν τα Χριστούγεννα λένε και αυτό θα είναι το δώρο στον εαυτό τους. Δεν λέγαμε παλιά: «Και σου ΄κανε ένα μαλλί...». Τώρα θα λέμε: «Πώς σου πάει το κόντρα ξύρισμα; Μα πώς και ξυρίστηκες καλέ; Σου ΄πεσε το λόττο;».
Τώρα που είπα τυχερά παιχνίδια. Τις προάλλες ένιωσα πως είχα δυο ευρώ στην τσέπη, τα άκουσα να κουδουνίζουν. Τα έβγαλα, τα κοίταξα και ξαφνικά τα χάνω από τα χέρια μου. Έπεσαν κάτω και άρχισαν να κατρακυλούν. Μια αγωνία με έπιασε τότε. Θα τα χάσω σκέφτηκα. Και πώς τα κυνηγάς τώρα, φορώντας τακούνια; Το ένα κύλησε στις πλάκες και το άλλο στο διπλανό φρεάτιο. Ένα κλουπ ήθελε για να πέσει μέσα και να το χάσω. Ευτυχώς τα μάζεψα και τα έπαιξα ξυστό! Βρε πού μας έχουν φτάσει, να ψάχνουμε να βρούμε την τύχη μας στα πολύχρωμα χαρτάκια. Πού είσαι γιαγιά μου, που έλεγες παλιά ότι την τύχη μας την κάνουμε μόνοι μας. Πόσο μόνοι μας γιαγιάκα μου; Δεν βλέπεις μέσα σε όλη την αναμπουμπούλα, οι πολιτικοί έχουν τον δικό τους χαβά. Γιατί άραγε ψήφισαν 160 βουλευτές για Πρόεδρο της Δημοκρατίας και όχι 180; Τι θα γίνει τώρα; Αχ έχουν και αυτοί τα βάσανά τους. Μην κοιτάτε που μας βλέπουν λίγο αφ' υψηλού σαν να είναι οι ξυλοπόδαροι και εμείς από κάτω, κάτι σαν ταπεινή αγέλη. Τι να κάνουμε οι πολιτικοί αυτής της χώρας και όχι μόνο χώρας, μοιάζουν με μωρά που θέλουν ντάντεμα. Εμείς να ασχολούμαστε με αυτούς σαν να είναι οι μονάδες και εκείνοι να μας βλέπουν σαν να' μαστε.... νομάδες. Τι να κάνουμε; Το μήνυμα το έχουμε πάρει εδώ και καιρό. Υπομονή κάνουμε, αλλά ως πότε...
Άντε ας αφήσω όμως τα λόγια και ας πάω. Έχω να ετοιμάσω και το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Όλα και όλα, φέτος δε θα έχει γαλοπούλα γιατί απλά «πέταξε». Ούτε αρνάκι γιατί ακόμα βελάζει στα λιβάδια της Νέας Ζηλανδίας. Ούτε ρώσικη σάλατα γιατί ψάχνει να βρει το ρούβλι της. Θα πάρω όμως λίγο κρασάκι ελληνικό να πιω. Έτσι για να πάνε τα φαρμάκια κάτω. Και είναι πολλά πανάθεμά τα. Πάρα πολλά! Άντε και καλά μας Χρωστούγεννα! Συγνώμη ντε, Χριστούγεννα! Ένα λάθος έκανα πια! Ή μήπως δεν έκανα λάθος;