To Μουσείο Παιχνιδιών, παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη, μοναδικό και εξαιρετικό στο είδος του για τις θαυμάσιες συλλογές του στεγάζεται σ' έναν διατηρητέο, εκλεκτικιστικής αρχιτεκτονικής, πύργο του 1900, με δύο συμμετρικούς οκταγωνικούς πυργίσκους με επάλξεις, γνωστό ως οικία Κουλούρα, στο Παλαιό Φάληρο (Λεωφ. Ποσειδώνος & Τρίτωνος 1). Η εξωτερική όψη του παραπέμπει σε παραμύθι, ενώ το εσωτερικό του προσφέρεται για μία υπέροχη ξενάγηση στον μαγικό κόσμο των παιχνιδιών!
Ο επιβλητικός πύργος με τα γοτθικά, μπαρόκ και αρτ νουβό στοιχεία, που στεγάζει το Μουσείο Παιχνιδιών, οικοδομήθηκε κατά την περίοδο 1897-1900, ως εξοχική κατοικία του επιχειρηματία μεταλλίων Σπύρου Δεσπόζιτου σε... παραθαλάσσιο οικόπεδο ενός στρέμματος, το οποίο αγοράστηκε αντί του ποσού των 12.969,60 δραχμών (όπως γράφεται στο συμβόλαιο).
Το αρχικό κτίριο ήταν διώροφο με ημι-υπόγειο και περιβαλλόταν από περιφραγμένο κήπο. Η διαμόρφωση των εσωτερικών χώρων έγινε από Ιταλό διακοσμητή και τα δωμάτια διέθεταν τοιχογραφίες και οροφογραφίες.
Το 1906 η έπαυλη μισθώθηκε από τον γιατρό Γεώργιο Μηλιαρέση και χρησιμοποιήθηκε ως παραθαλάσσιο αναρρωτήριο και υδροθεραπευτήριο με πελάτες μέλη της υψηλής αστικής κοινωνίας της εποχής.
Μετά τον θάνατο του Σπ. Δεσπόζιτου, το 1911, το κτίριο περιήλθε στους κληρονόμους του από τους οποίους το αγόρασε, το 1918, ο Υδραίος εφοπλιστής και ευεργέτης Αθανάσιος Κουλούρας. Στο υπέρθυρο του προστώου πρόσθεσε ένα μπρούτζινο θυρεό με τα αρχικά του, Α.Κ., σε σύμπλεγμα με μία άγκυρα και από τη λέξη laboramos, που στα λατινικά σημαίνει «να εργαζόμαστε».
Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στον πρώτο όροφο της Έπαυλης είχε εγκατασταθεί ο Γερμανός φρούραρχος του Παλαιού Φαλήρου, ενώ παράλληλα έμενε εκεί και η οικογένεια Κουλούρα, η οποία είχε περιοριστεί στους υπόλοιπους χώρους.
Ο Α. Κουλούρας πέθανε το 1953 και άφησε όλη του την περιουσία στη σύζυγό του, Βέρα, η οποία ακολουθώντας τις επιθυμίες του αφιέρωσε μεγάλα ποσά για φιλανθρωπικά έργα στη γενέτειρά του, την Υδρα. Το 1976 κληροδότησε την Έπαυλη στο Μουσείο Μπενάκη με τον όρο αυτή να χρησιμοποιηθεί ως μουσείο και να διατηρηθεί η εξωτερική της μορφή. Μετά τον θάνατό της, το 1970, η έπαυλη περιήλθε στο Μουσείο Μπενάκη.
Χρειάστηκαν πάνω από 30 χρόνια μέχρι ν' αρχίσει η συντήρηση του κτιρίου (μέσω προγραμμάτων ΕΣΠΑ), η οποία με την ολοκλήρωσή της αλλά και τη μεγάλη δωρεά παιχνιδιών της Μαρίας Αργυριάδη, το 1991, το μετέτρεψε στον Πύργο των Παραμυθιών.
Περισσότερα στην Athens Voice
