Με ενδιαφέρον φιλοξενούμε το κείμενο του Κωνσταντίνου Α. Καλογιάννη, ενός νέου ανθρώπου με καταγωγή από την Ύδρα, ο οποίος καταθέτει τις σκέψεις του για τον δεσμό των νέων με τον τόπο τους.
Η Ύδρα ξεχνιέται, αλλά δεν λησμονιέται ποτέ
Η Ύδρα αποτελεί ένα νησί, που όταν το γνωρίσει κάποιος επισκέπτης, παραμένει μια ανεξίτηλη ανάμνηση. Πόσο μάλλον για κάποιον που έχει μεγαλώσει στο νησί, ή κατάγεται από αυτό. Όπως άλλωστε λένε και οι ντόπιοι, "Την Ύδρα, δεν την ξεχνάνε ούτε οι παλιοί, χρόνια ξενιτεμένοι".
Ωστόσο, αποτελεί στενάχωρο γεγονός, ιδιαίτερα για τους νέους, να αφήνουν αιφνίδια αυτόν τον μαγικό τόπο, για σπουδές και επαγγελματικές υποχρεώσεις, και σε κάποιες στιγμές, να αδιαφορούν για την ύπαρξή της και την καταγωγή τους.
Η Ύδρα γέννησε τα καλύτερα παιδιά, κάτι που δεν είναι άποψη, αλλά πραγματικότητα, αν κρίνουμε από την εγκληματικότητα που κυριαρχεί σε άλλα μέρη της πρωτεύουσας, στο νησί μας διατηρούνται οι υδραϊκές αξίες.
Ασφαλώς είναι αναμενόμενο, σχεδόν για όλους να αποχωρήσουν κάποια στιγμή από το νησί, αλλά όχι να το "εγκαταλείψουν". Ακόμα και όταν συντρέχουν σοβαροί λόγοι για μια αποχώρηση, ειδικότερα αν είναι οριστική, δεν μπορείς να πεις "δεν είμαι Υδραίος".
Άλλωστε η Ύδρα, φημίζεται ανά τα χρόνια για την εκπαίδευση που παρείχε στα τέκνα της, με την ιστορική ΑΕΝ, (την αρχαιότερη σχολή Εμποροπλοιάρχων), την Σχολή Καλών Τεχνών και την προσφορά της σε πολλές μορφές εκπαίδευσης, ακόμα και αν δεν έχει τα μεγάλα Πανεπιστήμια των Αθηνών.
Ακόμα και αν τα παιδιά της, χρησιμοποιούν φράσεις όπως "φεύγω του χρόνου, πέρασα Αθήνα" και τα σχετικά, τρανή απόδειξη ότι παραμένει στην καρδιά τους, αποτελεί ότι τις θερινές περιόδους, όλοι επιστρέφουν, για τις παραλίες που διαθέτει, τις παραδοσιακές ταβέρνες, τις κοντινές αποστάσεις των κατοικιών, αλλά και την όμορφη νυχτερινή διασκέδαση.
Για αυτό, κρατάμε το εξής: Η Ύδρα ξεχνιέται, αλλά δεν λησμονιέται ποτέ! Τα καλοκαίρια μας, δεν είναι μόνο αναμνήσεις, αλλά μια μόνιμη συνήθεια, που θα συνεχιστεί για πάντα!
Κωνσταντίνος Α. Καλογιάννης
