Ντόρος έχει ξεσπάσει μετά την επιστολή του Δημάρχου Ύδρας Γιώργου Κουκουδάκη για τις μετακινήσεις της ασημένιας ληκύθου με την ταριχευμένη καρδιά του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη που φυλάσσεται στο Ιστορικό Αρχείο Μουσείο Ύδρας. Ο κ. Κουκουδάκης μετέφερε κάποιες ανησυχίες και προβληματισμούς στον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Κυριάκο Πιερρακάκη και στον Μητροπολίτη Ύδρας κ.κ. ΕΦΡΑΙΜ. Ο κ. Δήμαρχος εστίασε στον τρόπο που προβάλλεται η ασημένια λήκυθος σε σημεία της Χώρας για τη συμμετοχή σε εορτασμούς, ρωτώντας αν λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για τη μεταφορά, αν υπάρχει ασφάλεια για κλοπή και φθορά, όπως και άδεια μετακίνησης του εθνικού μας κειμηλίου, βάσει αναλυτικού προγράμματος.
Η Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης του Ιστορικού Αρχείου - Μουσείου Ύδρας, κα Ντίνα Αδαμοπούλου, εμβρόντητη από την επιστολή του κ. Κουκουδάκη, η οποία αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη το δημοτικό συμβούλιο, αντέκρουσε με επιχειρήματα, τις ανησυχίες του Δημάρχου, διερωτώμενη αν αυτή η συμπεριφορά αρμόζει σε Δήμαρχο. Παράλληλα, τόνισε πως, σέβεται και τιμά το εθνικό κειμήλιο εδώ και 30 χρόνια που αυτό βρίσκεται στο χώρο του Μουσείου και η στάση του Δημάρχου τελευταία, εγείρει ερωτήματα.
Ερευνώντας το ζήτημα σφαιρικά, αφού θυμόμαστε ότι η ασημένια λήκυθος με την καρδιά του Ανδρέα Μιαούλη, όπως και το πού ανήκει, αλλά και το πού και το πώς φυλάσσεται απασχολεί διαχρονικά το νησί μας, με υφέσεις και εξάρσεις, ανασύραμε από το αρχείο της «Φωνής της Ύδρας», έναν φάκελο με αρκετά στοιχεία που είχαμε συλλέξει.
Συγκεκριμένα, στις 18 Ιουνίου 2004, μια ομάδα 7 εγκρίτων Υδραίων απέστειλε επιστολή στον Πρόεδρο του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Καθεδρικού Ναού, Πρωτοπρεσβύτερο Ακίνδυνο Δαρδανό, θέτοντας συγκεκριμένα ερωτήματα σχετικά με την ασημένια λήκυθο που περιέχει την ταριχευμένη καρδιά του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη. Οι υπογράφοντες εξέφραζαν ανησυχίες ως προς το γεγονός ότι η λήκυθος, ενώ παραδοσιακά ανήκει στον Ιερό Ναό της Παναγίας, είχε μεταφερθεί στο εξής στο Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Ύδρας. Οι ερωτήσεις εστιάζονταν στο εάν η καρδιά πλέον δεν ανήκε στο Μοναστήρι της Παναγίας, υπό ποιες προϋποθέσεις είχε παραδοθεί στο Ι.Α.Μ.Υ. από τον τότε Μητροπολίτη, και αν υπήρχε κάποιο πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής που να προστάτευε τα δικαιώματα και των δύο πλευρών.
Σε απάντηση της επιστολής, ο Πρωτοπρεσβύτερος Ακίνδυνος Δαρδανός διευκρίνιζε ότι η λήκυθος ανήκει στον Ιερό Ναό της Παναγίας της Ύδρας, όπου και είχε αφιερωθεί από τον βασιλιά Όθωνα. Παρόλο που το 1996 η λήκυθος μεταφέρθηκε στο Ι.Α.Μ.Υ., αυτή η μεταφορά είχε πραγματοποιηθεί χωρίς επίσημη παραχώρηση από την Εκκλησία, γι’ αυτό και θεωρούταν προσωρινή. Τόνιζε, επίσης, ότι δεν υπήρχε επίσημο νομικό έγγραφο που να κατοχυρώνει αυτή τη μεταφορά. Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ακίνδυνος αναφερόταν στο ότι ο Μητροπολίτης πρ. Ύδρας Κυρός Ιερόθεος, ο οποίος είχε την πρωτοβουλία για τη μεταφορά της ληκύθου στο Ι.Α.Μ.Υ., είχε θέσει κάποιες προϋποθέσεις, όπως το να καίει αργυρή κανδήλα κοντά στη λήκυθο, δεδομένου ότι το Εκκλησιαστικό Μουσείο δεν είχε λειτουργήσει ακόμα ώστε να τοποθετηθεί εκεί. Ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Ακίνδυνος υπογράμμιζε τη μεγάλη στήριξη από το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο, το Μητροπολιτικό Συμβούλιο και το Δημοτικό Συμβούλιο Ύδρας, τα οποία είχαν εγκρίνει τις ενέργειες για την επιστροφή της ληκύθου στον Ιερό Καθεδρικό Ναό. Παράλληλα, αναγνώριζε τη σημαντική συνεισφορά του Μητροπολίτη πρ. Ύδρας Κυρού Ιερόθεου στην ανάπτυξη του Ι.Α.Μ.Υ., αλλά άφηνε ανοιχτό το ερώτημα, σχετικά με το εάν θα έπρεπε να είχε γίνει επίσημη νομική διαδικασία με πρωτόκολλο παράδοσης – παραλαβής της ληκύθου. Ένα πρωτόκολλο παράδοσης - παραλαβής αρχειακού και μουσειακού υλικού από τη Δημοτική Βιβλιοθήκη με αριθμ. 92/6-3-1992, δεν αναφέρει πουθενά τη φιάλη της καρδιάς του Ανδρέα Μιαούλη, ως κειμήλιο που να ανήκει στο Ι.Α.Μ.Υ!
Για το ιστορικό της ασημένιας ληκύθου και τις ενέργειες για να παραμείνει στο Ιστορικό Αρχείο Μουσείο Ύδρας μίλησε στη «ΦτΥ» η Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης του Ιστορικού Αρχείου Μουσείου κα. Ντίνα Αδαμοπούλου αναφερόμενη στο ότι μετά το θάνατο του ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη ο βασιλέας Όθωνας διέταξε τον Βαυαρό αρχιφαρμακοποιό του παλατιού Ρέϊζερ να αποσπάσει και να ταριχεύσει (κατά τη βαυαρική συνήθεια ) την καρδιά του ήρωα, η οποία τοποθετήθηκε εντός περίτεχνης αργυράς Ληκύθου, έργου των Βαυαρών χρυσουργών του παλατιού Βίμερ και Γιούγκ.
Η κα Αδαμοπούλου δήλωσε ότι η Λήκυθος αρχικά εστάλη στο τότε Υπουργείο επί των Ναυτικών στο οποίο έμεινε για ένα περίπου χρόνο. Ακολούθως η Λήκυθος με την ταριχευμένη καρδιά απεστάλη στο Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο παραμένοντας επ’ αρκετό διάστημα στο Γραφείο του Προέδρου του απ’ όπου και απεστάλη τελικώς στην Ύδρα ως δωρεά του Όθωνα στον Ιερό Καθεδρικό Ναό, όπως δηλώνει και σχετική ενσωματωμένη στη Λήκυθο ορειχάλκινη επιγραφή.
Στα 1992, όπως υπογράμμισε η κα Αδαμοπούλου, ο τότε Μητροπολίτης Ύδρας μακαριστός Κυρός Ιερόθεος, μετά από εμπεριστατωμένους συλλογισμούς και αρκετή σκέψη αποφασίζει την μεταφορά και τοποθέτηση της Ληκύθου στο Ιστορικό Αρχείο και Μουσείο Ύδρας στην «φυσική του θέση» όπως διατύπωσε, μιλώντας σχετικά και στις 6 Μαρτίου 1992, ως Πρόεδρος της τότε Ε.Ε. του ΙΑΜΥ, συνυπογράφει το υπ’ αρ. 92 «Πρωτόκολλο Παράδοσης-Παραλαβής Αρχειακού και Μουσειακού υλικού» στο ΓΑΚ/ ΙΑΜΥ. Το εν λόγω Πρωτόκολλο ο πρ. Μητροπολίτης συνυπέγραψε με την Προϊσταμένη του ΙΑΜΥ Κωνσταντίνα Αδαμοπούλου και τους: Μάνδαλο Στέφανο, Διοικητή Αστυνομικού Τμήματος Ύδρας, Καραντώνια Αθανάσιο, Αστυφύλακα και Κουλούρη Δημήτριο, Αστυφύλακα. Συνυπέγραψαν στο Πρωτόκολλο ως «Συμπαραδούντες» (κάτω από τις κύριες υπογραφές) και τα δύο άλλα μέλη της τότε Εποπτικής Επιτροπής ο δήμαρχος Ύδρας Στέφανος Λούλος και η Συμβολαιογράφος Ύδρας Μαρία Κοττομάτη-Καλογιάννη.
Προς επεξήγηση στους αναγνώστες η Ε.Ε. επόπτευε τις πολυετείς εργασίες και φρόντιζε για το αποθηκευμένο κάτω από το Λιμεναρχείο περιεχόμενο του ΙΑΜΥ. Καταργήθηκε με απόφαση Υπουργού Παιδείας αμέσως μετά την ολοκλήρωση και τη λειτουργία του κτιρίου, αφού το ΓΑΚ/ΙΑΜΥ λειτούργησε κανονικά πλέον υπό την αρμοδιότητα του Δημοσίου.
Με το συγκεκριμένο πρωτόκολλο, όπως υποστηρίζει η κα Αδαμοπούλου, «αυτή η κατοχή, χρήση και προβολή του εθνικού κειμηλίου της αργυράς Ληκύθου με την Καρδιά του Ανδρέα Μιαούλη περιέρχεται έκτοτε στο Ελληνικό Δημόσιο, Υπηρεσία του οποίου αποτελούν τα ΓΑΚ/ΙΑΜ Ύδρας».
Συμπερασματικά: η ασημένια λήκυθος με την ταριχευμένη καρδιά του Ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εθνικά κειμήλια της Ύδρας και της Ελλάδας. Οι διαφωνίες και οι εντάσεις που έχουν προκύψει σχετικά με τη φύλαξη και τη μετακίνηση της ληκύθου αναδεικνύουν την ευαισθησία που υπάρχει για τη διαφύλαξη της ιστορικής μας κληρονομιάς. Η κα Αδαμοπούλου από το Ι.Α.Μ.Υ. και ο κ. Δήμαρχος εκφράζουν διαφορετικές ανησυχίες, οι οποίες όμως συγκλίνουν στο κοινό σημείο της προστασίας και του σεβασμού προς το κειμήλιο. Από την άλλη, η Εκκλησία, που ιστορικά διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διαχείριση της ληκύθου, εγείρει το ζήτημα της αρχικής της κατοχής, θέτοντας ερωτήματα για τη μεταφορά της στο Ι.Α.Μ.Υ., χωρίς επίσημο νομικό έγγραφο.
Ο διάλογος και η συνεργασία μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων του Δήμου, του Ι.Α.Μ.Υ. και της εκκλησίας, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να διασφαλιστεί η σωστή διαχείριση του ιστορικού αυτού κειμηλίου. Μόνο με κοινή προσπάθεια θα μπορέσουμε να διαφυλάξουμε και να τιμήσουμε επάξια την κληρονομιά μας, εξασφαλίζοντας ότι η καρδιά του ήρωα Ναυάρχου θα παραμείνει σύμβολο εθνικής μνήμης και περηφάνιας για τις επόμενες γενιές.
ΨΗΦΙΑΚΗ ΕΚΔΟΣΗ
e- η φωνή της Ύδρας
CHFIAKH EKDOSH